Reis naar Iona met Wondervoel

Geschreven door: Marjolein Burgers

Afgelopen mei zijn we met Wondervoel naar het Schotse eiland Iona gereisd. Wondervoel is een nieuw initiatief van de Remonstranten, Doopsgezinden en Vrijzinnigen Nederland om mensen in de leeftijd van 30 tot 50 jaar samen te brengen. Met twintig deelnemers gingen we naar Iona, een flinke reis vanuit Nederland die velen van ons met de trein hebben gemaakt. Via Nederland reisden we naar Londen, Glasgow en Oban, waar we de veerboot naar het eiland Mull namen, vervolgens bracht een bus ons naar het westelijke puntje van Mull, en na een korte overtocht met de veerboot kwamen we aan op Iona.

Het was een mooie groep mensen om mee op pad te zijn. Iedereen was met zijn eigen vragen naar Iona gekomen. Voor mijzelf wilde ik vooral deze mooie plek ervaren. Mijn moeder was ruim twintig jaar geleden al eens op Iona geweest en is hier nog altijd zeer enthousiast over. Voor mij was dan ook de reis met Wondervoel een mooie mogelijkheid om mee te gaan. Het was ook bijzonder om als eenendertigjarige nu onderdeel te zijn van een groep waarin ik een van de jongsten was. Het is fijn te beleven dat er vanuit de kerken ook een platform wordt aangeboden voor deze leeftijd. 

Aangekomen op Iona werden we ontvangen door de medewerkers en vrijwilligers van de Iona gemeenschap. Samen met de andere gasten voor de week werden we hartelijk ontvangen in de refter van de abdij met koffie en thee en versgebakken koekjes. Daar werd ons ook direct duidelijk wat het standpunt van de Iona gemeenschap is in diverse conflicten en spanningen in de wereld. De Iona gemeenschap handelt vanuit ‘radical nonviolence’ en er hingen onder andere een Palestijnse vlag, regenboogvlag, en een vlag van Extinction Rebellion.

De Iona gemeenschap is opgericht in 1938 door George MacLeod. In een tijd dat de wereld zich voorbereidde op oorlog, werd er op Iona gewerkt aan een pacifistische samenleving gebaseerd op de spiritualiteit van Sint Columba en de Keltisch christelijke traditie. De abdij die Sint Columba in de zesde eeuw had opgericht was sinds de reformatie vervallen, maar werd door MacLeod hersteld en is nog steeds de thuisbasis van de Iona gemeenschap. Iona is geen klooster waar mensen intreden en een heilige gelofte afleggen, maar een open gemeenschap waar medewerkers en vrijwilligers zich inzetten om de gemeenschap gaande te houden. Mensen komen en gaan, en verspreiden zo het gedachtegoed van de Iona gemeenschap.

Het dagelijkse programma bestond uit een ochtend- en avondviering in de abdij en drie gemeenschappelijke maaltijden, daarnaast waren er ook verschillende workshops gedurende de week. Doordat we zo intensief met elkaar samenleefden, ontstond er al snel een gevoel van gemeenschap. Op vrije momenten zaten we vaak in de huiskamer, waar we al snel overschakelden van het Nederlands naar Engels, zodat iedereen bij het gesprek betrokken werd. Met name met de aanwezige Amerikanen hadden we goede gesprekken over de situatie in de wereld en in hun land in het bijzonder. Dat de groep echt naar elkaar toe was gegroeid was goed te zien tijdens de Ceilidh, de bonte avond. Tijdens de avond werden door de aanwezige gasten grappige en ontroerende bijdragen gedeeld waar iedereen zichtbaar van genoot.

Het thema van de week was ‘time and space’ en in contact komen met jezelf, de mensen om je heen en de aarde stonden hierin centraal. Zo probeerden we verschillende vormen van mindfulness, liepen we een pelgrimstocht naar het strand met momenten voor reflectie, en maakten we een weefwerkje vanuit het thema craftivism (handwerken als een vorm van activisme). Daarnaast was er ook ruimte om over het eiland te wandelen of rust te zoeken in en om het klooster. Het was een mooie afwisselende week met workshops en momenten voor jezelf. De zee, de natuur, en het ritme van het klooster zorgden ervoor dat we even weg waren van de dagelijkse beslommeringen en we dichter bij onszelf kwamen.

Voor mij was dit vooral een periode om af te schakelen. Het is vaak moeilijk om in slechts een week afstand te nemen van de dagelijkse zaken en werkzaamheden, maar toen ik na anderhalve dag reizen aankwam was dit al behoorlijk het geval. Gedurende de week heb ik naast de groepsmomenten ook de tijd genomen voor zelfreflectie, op een grote steen op het strand met een schriftje of bovenop een van de heuvels lukte het mij goed om te ontsnappen aan alle prikkels en echt tot mijzelf te komen. Tijdens de week wordt er ook veel gesproken over hoe je de goede invloeden van een week kunt meenemen om er thuis uit te blijven putten. Hoewel ik misschien meer dan ik zou willen weer doorgegaan ben met de waan van de dag, denk ik graag terug aan deze bijzondere week.

Het was een zeer geslaagde week op Iona en het was erg mooi dat we dit met Wondervoel konden doen. Wondervoel is nog een nieuw initiatief, maar deze reis heeft zeker bijgedragen aan het gevoel van gemeenschap en om meer activiteiten samen met elkaar te gaan doen in de toekomst.